خیزش

دعوت جمعی از بلاگرها به تحریم فعال نمایش انتخاباتی حکومت ایران

2012-01-03T00:21:00.000+03:30

جمهوریت رخ نهانکرده بود، در انتخابات ۸۸و حوادث پس از آن چهره عیان نمود و هر چه دیوان همه دارند را یک جا به نمایش درآورد.تقلب٬ خیانت٬ قتل٬ جنایت و تجاوز را ضمیمه کودتای نظامی سرداران فربه از ثروتهاینفتی نمود تا حجت را بر دیو اقتدارگرایی و مطلق طلبی حکومت ایران، که پیش از این وبی آنکه اعتقادی به جمهور مردم داشته باشد، در لباس همگان تمام نماید که این دیوِزنجیرپاره کرده‌ی استبداد دینی به قفس برنمی‌گردد. پیداست که پس از انتخابات ۸۸ دراین شهر پرآشوب٬ سمفونیِ اصلاح آواز بی محل تاریخ ‌گذشته‌ای بود که هم خنده‌یمردمان تلخ کام ایران را برمی انگیخت و هم قهقهه‌ی تمسخرآمیز اصحاب استبداد را. هماز این رو بود که مردم و همراهان بزرگ سبزشان دست از اصلاحاتی که صرفا در حضورانتخاباتی خلاصه میشد کشیدند و به جای آن، مسیر ایستادگی و مقاومت در برابراستبداد را برگزیدند.

اینک اما در سردترین فصلحیات سیاسی معاصر ایران، دوباره سیرک انتخاباتی جدیدی به راه افتاده است. حکومت کهمشروعیت خود را از دست رفته می‌بیند به دنبال آن است که به این فضای بسته‌ی خفقان‌آور٬به خیال خام خویش٬ گرمایی ببخشد تا برای اجرای نمایشنامه مضحک انتخابات، باز تعدادیتماشاچی و بازیگر فراهم نماید. اما کیست که نداند حکومت ایران، انتخابات را نهبرای اعمال اراده مردم بلکه برای بزک کردن چهره واقعی استبدادی‌اش به نمایش می گذارد،و کیست که نداند دستاورد این سیرک انتخاباتی قرار است صندوق های از پیش پر شده ایباشند که آمارهای پیشاپیش تعیین شده‌ و دروغین ۶۳ درصدی و یا شاید هم 2/98 درصدی را به نمایش نهند؛ ومحصول این صندوق ها قرار است نمایندگان گلچین شده ای باشند که به فرمان بیتِاستبداد، قیام و قعود کنند و بر فسادهای سیاسی و اقتصادی فراگیر چشم بپوشند. پرواضح است که قرار نیست با این انتخابات اتفاق خاصی بیفتد جز اینکه چند روزی دستگاه های تبلیغاتی حکوت با توسل به آمارهایی دروغ مدعی حضور "حماسی" مردمشوند تا سرمه بر چشمان فساد ساختاری حکومت بکشند بلکه کمی از آب رفته را به جوی خشکمشروعیت نظام برگردانند. روشن است که در این شرایط جریان‌های اصیل سیاسی هرگز حاضرنمی شوند که بازیگر این نمایش مضحک انتخاباتی شوند و آبروی خود را هزینه گرم کردنتنور سرد این انتخابات نمایند.

انتخابات ۸۸ و حوادث پس از آن حجت را بر همه فعالین و گروههای سیاسی تمامنمود و نشان داد که ظرفیت اصلاح انتخاباتی نظام کاملا به اتمام رسیده و دیگر ذیلنام اصلاحات نمی توان به عرصه انتخابات بازگشت و از مردم مطالبه‌ی همراهی نمود.مردمی که به دعوت اصلاحطلبان وارد عرصه انتخابات شدند،هزینه سنگینی برای رای‌شان پرداخت نمودند. نمیتوان بر آن همه کشته دادن‌ها و زندان رفتن‌ها چشم پوشید و دوباره دست در دست کسانیگذاشت که خون فرزندان این سرزمین را ریختند و در مدت دو سالی که گذشت، هیچ اقدامی برای جبران ظلم و ستمی که بر مردم رواداشتند، نکردند٬ همانگونه که در قبال جنایت‌هایپیشین خویش نکردند.

ازسوی دیگر، با وجود محدودیت‌هایی همچون نظارت استصوابی، یک‌دستی و هم‌دستیمجریان و ناظران انتخاباتی، فضای بسته‌ی سیاسی کشور و عدم امکان فعالیت احزاب وروزنامه ها، امروز برگزاری انتخاباتی آزاد و سالم و عاری از تقلب به هیچ عنوان ممکننیست و بر فرض محال در صورت تحقق، با وجود انسداد سیاسی حاکم در ساختار سیاسی کشور، فربه شدن نهادهای انتصابی، و در مقابل، نحیف شدن نهادهای انتخابی نظام و قدرتگرفتن بی رویه‌ی نهادهای نظامی و شکل گرفتن محفل های متعدد امنیتی و اقتصادی، عملاهیچ کاری از منتخبین مردم برنمی آید همانگونه که از دولتهای هفتم و هشتم و مجلس ششم در شرایطی به مراتب بهتر برنیامد. پیداست که مسئولیت شرایط پیش آمده و پیامدهایمربوطه صرفا بر عهده حاکمیتی است که همواره در پی مهندسی انتخابات بوده و نهنیروهای دمکراسی خواهی که مطالبه اصلی شان مراجعه واقعی به صندوق های رای بوده اماامروز ناگزیر از تحریم انتخابات نمایشی حکومت شده اند.

لذا همانگونه کهمیر حسین موسوی درآخرین پیام و در آخرین فرصت از درون زندان محصورش نوشت امیدی بهانتخابات و شرکت در آن نیست. و نیز، همانطور کهدر پیام اخیر مهدی کروبی و همچنین بیانیه ۳۹ زندانی سیاسی نیز منعکس شده است، انتخابات فرمایشی مجلس از هماکنون محکوم به شکست است و آخرین تیر بر پیکرجمهوری اسلامی خواهد بود و از این پس،با تابوت جنازه‌ای مواجه خواهیم بود که بر دستان اقتدارگرایان سنگینی می کند و روز به روز بر تعفن و فسادش افزودهخواهد شد. در این شرایط، گروههای سیاسی یاکاندیداهای منفردی که به هر نحوی با مشارکت در انتخابات زیر این تابوت را بگیرند چیزی جز بی آبروییبرای خود به ارمغان نخواهند آورد. اما نگرانی آن جاست که این افراد بخواهنداز سرمایه و اعتبار جنبش سبز، برای رسیدن به مقاصد انتخاباتی خویش هزینه نمایند.ما شدیدا نسبت به این موضوع هشدار داده و از مجموعههای فعال در قالب جنبش آزادیخواهی مردم ایران می خواهیم که با مرزبندی صریح و بیان مواضعی آشکار، مانع از بهحراج گذاشته شدن سرمایه های والای این جنبش شوند.

همچنین معتقدیم که تنها عدم شرکت در انتخابات کفایت نکرده و می بایست تحریمفعالانه آن به صورت جدی و توسط نیروهای فعال در جنبش سبز دنبال شود به نحوی که عملتحریم از سطح بیانیه ها فراتر رفته و منجر به نمود عینی در سطح جامعه شود. بدیهی استکه موثرترین استراتژی پیش روی نیروهای دموکراسی طلب، مشروعیت زدایی از نمایشانتخاباتی حاکمیتی است که تن به انتخاب و رای مردم نمی دهد. مشروعیت زدایی ازحاکمیت و نمایش های انتخاباتی اش نیز، بدون توسل به ابزارهای مقاومت مدنی شدنینیست. مهمترین عامل در انتخاب روش مناسب برای مقاومت مدنی در مقابل سناریویانتخابات، به صحنه آوردن شهروندانی است که تن به نمایش انتخاباتی حاکمیت ندادهاند. گروه های فعال جنبش سبز می‌توانند با همفکری اعضای فعال، سعی در یافتن کنش هاییکم هزینه برای عینیت دادن به تجمعات مخالفان چنین انتصابات فرمایشیای داشته باشند. بروز بیرونی و عینیت دادن به چنین اعتراضاتی، الزاما منوط بهراهپیمایی خیابانی نیست و می توان ایده های کاراتری همچون تجمع مخالفان در مکان هاییویژه (مانند اماکن زیارتی و تفریحی) و یا راه های ابتکاری دیگری یافت تا مانع از آنشد که جمعیت وسیع تحریم کنندگان انتصابات حکومتی در آمارهای ساختگی حکومت گم شوند.دست یابی به کاراترین ایده‌ها، منوط به ایجاد فضایی است که در آن نیروهای فعالجنبش از موضع انفعالی تنها عدم شرکت در انتخابات فاصله گرفته و به جای آن تحریمفعالانه‌ی انتخابات نمایشی و فرمایشی را در پیش بگیرند و از فرصتی که احتمالا باگشایش نسبی فضای سیاسی جامعه در ایام منتهی به انتخابات بوجود می آید برای بروزکنش‌هایی عملی و موثر بهره‌ی کافی و هوشمندانه ببرند.

1- آخرین لیستوبلاگهای امضا کننده را از http://akarim8808.blogspot.com دنبال نمایید.

2- در صورتتمایل به امضا نمودن این نامه و اضافه شدن به این لیست، پس از انتشار اینمطلب در وبلاگ خود، آدرس لینک مربوطه را به آدرس ahmadsaidi8808@gmail.com ایمیل نمایید.

فراخوان برگزاری روز جهانی وبلاگ‌نویسان زندانی

2011-10-15T22:43:00.002+03:30

کمیته همبستگی جهانی با وبلاگ نویسان زندانی با انشار بیانیه‌ پیشنهاد داد روز ۱۶ نوامبر به عنوان روز جهانی همبستگی با وبلاگ‌نویسان زندانی نامگذاری شود.

این کمیته در فراخوان خود از بلاگر‌ها، فعالین حقوق بشری و مدنی و سازمان‌ها و انجمن‌ها و وب سایت‌ها درخواست کرد تا از ابزار‌های و ظرفیت‌های ممکن برای خبررسانی دربارهٔ اوضاع وبلاگ نویسان زندانی در ایران و سراسر دنیا حداکثر بهره برداری و از اهرم‌های موجود برای آزادی آن‌ها استفاده کنند و به این حرکت و بپیوندند.
متن این فراخوان به که در اختیار خبرنگار سحام نیوز قرار گرفته به شرح زیر است:

دسترسی آزاد به دنیای اطلاعات، یکی از حقوق بنیادین بشر امروزی به‌شمار می‌آید. در این می‌ان، اینترنت و به تبع آن، فضای وبلاگ‌های شخصی مسیری روشن به سوی تحقق این حق حیاتی و گسترش آزادی بیان گشوده است. حکومت‌های خودکامه علاوه بر محدود کردن همهٔ رسانه‌ها و ابزارهای خبررسانی مستقل، دستگیری و شکنجهٔ خبرنگاران و نویسندگان، به سرکوب، سانسور و فیلترینگ در فضای اینترنت نیز پرداخته‌اند و فعالان این عرصه من‌جمله وبلاگ نویسان را با مشکلات جدی مواجه ساخته‌اند. در چنین شرایطی، مسئولیت انسانی ما حکم می‌کند که از آزادی بیان در فضای حقیقی و مجازی و حق دسترسی افراد و ملت‌ها به دنیای آزاد اینترنت دفاع نموده و از وبلاگ‌نویسانی که قربانی سیاست‌های سرکوبگرانهٔ دولت‌های خودکامه شده‌اند بصورت جدی حمایت نماییم.

از این‌رو، جمعی از وبلاگ‌نویسان ایرانی از تمامی وبلاگ‌نویسان، کنشگران مدنی و نهادهای حقوق بشری، روزنامه‌نگاران و اهالی رسانه، دعوت می‌نمایند تا پویشی فعالانه در جهت حمایت از وبلاگ‌نویسان در بند شکل دهند و همبستگی و همراهی خود را با آن‌ها اعلام نمایند. وبلاگ نویسان ایرانی از این جهت آغازگر این دعوت شده‌اند که هم اکنون با شرایط بسیار دشواری مواجه هستند و تعداد زیادی از وبلاگ نویسان ایرانی از جمله کوهیار گودرزی، حسین رونقی ملکی، محمدصدیق کبودوند و سخی ریگی و بسیاری دیگر در زندان‌های حکومت جمهوری اسلامی ایران و تحت سخت‌ترین شکنجه‌ها به سر می‌برند. یادآوری می‌کنیم که سایر وبلاگ‌نویسان نیز همواره در معرض تهدیدهای نهادهای امنیتی و نظامی قرار دارند. این سرکوب البته محدود به ایران نمی‌شود و در برخی دیگر از کشورهای دنیا که گرفتار حکومت‌های دیکتاتوری هستند نیز وضعیتی مشابه حاکم است. علاوه بر جمهوری اسلامی ایران، کشورهایی همچون برمه، چین، کوبا، کره شمالی، ویتنام، عربستان سعودی، سوریه، ترکمنستان و ازبکستان نیز از دشمنان آزادی دسترسی به اطلاعات و آزادی بیان در اینترنت به شمار می‌روند و از طریق سرکوب و زندانی کردن فعالان فضای مجازی، گسترش سانسور در اینترنت و ایجاد اختلال و کندی در آن، محیط اینترنت را به شدت کنترل می‌کند.
امید رضا میر صیافی، وبلاگ نویس بازداشت شده توسط نهادهای امنیتی حکومت جمهوری اسلامی ایران، در سال ۲۰۰۹ میلادی در زندان گوهردشت بر اثر فشار روانی و عدم دریافت کمک‌های پزشکی به قتل رسیده است و جهان هنوز قتل محمد نبوس در لیبی و زکریا راشد حسن العشیری در بحرین را در زندان‌های کشورهای متبوعشان در جریان جنبش آزادی‌خواه کشورهای عربی فراموش نکرده است. بی‌تردید کنشگران وب و وبلاگنویسان بسیاری هم بدون این‌ که نامی از آن‌ها آورده شود، ناشناخته و گمنام، تهدید، زندانی، شکنجه و کشته شده‌اند.
لذا ما پیشنهاد می‌کنیم روز۱۶ نوامبر به عنوان روز جهانی همبستگی با وبلاگ‌نویسان زندانی نامگذاری شده، از ابزار‌های و ظرفیت‌های ممکن برای خبررسانی دربارهٔ اوضاع وبلاگ نویسان زندانی در ایران و سراسر دنیا حداکثر بهره برداری و از اهرم‌های موجود برای آزادی آن‌ها استفاده شود.
همچنین از بلاگر‌ها، فعالین حقوق بشری و مدنی و سازمان‌ها و انجمن‌ها و وب سایت‌ها می‌خواهیم به این حرکت و فراخوان بپیوندند و برای نشر آن، هر گونه که مایلند، از طریق ترجمهٔ این اطلاعیه و سایر اخبار مربوط، ساختن کلیپ یا انعکاس آن در رسانه‌های نوشتاری، دیداری و شنیداری به پیشبرد اهداف این برنامه کمک نمایند. همچنین چنانچه اطلاعاتی از وبلاگ‌نویسان زندانی در هر گوشه‌ای از جهان دارند، در اختیار سازمان دهندگان این برنامه قرار دهند و خود نیز نسبت به اطلاع‌رسانی درباره نقض این حقوق اولیهٔ انسانی اقدام نمایند.
امیدواریم که همبستگی جهانی با وبلاگ نویسان زندانی، بتواند نسبت به اطلاع رسانی درباره وضعیت آن‌ها موثر واقع‌شود و نهایتا فشار افکار عمومی و نهادهای بین المللی منجر به آزادی و یا حداقل بهبود وضعیت آن‌ها شود.
کمیته همبستگی جهانی با وبلاگ نویسان زندانی
برای پیوستن به امضاکنندگان می‌توانید فرم زیر را پر کنید:
https://docs.google.com/spreadsheet/viewform?formkey=dDUtR3NINGJ4WmNmRzc4OXZPUDlRMkE6MQ
برای ارائه ‌ی پیشنهادات و ارتباط با کمیته هماهنگی، می‌توانید با ما تماس بگیرید:
e-mail : Solidaritywitharrestedbloggers@gmail.com
Blog: http://www.Solidaritywitharrestedbloggers.wordpress.com
Facebook: http://www.facebook.com/pages/Solidarity-with-arrested-bloggers/125766367526538

این دریاچه را دریابیم ...

2011-08-28T02:07:00.000+04:30

درخواست جمعی از وبلاگ نویسان سبز از مراجع برای حمایت عملی از اعتصاب غذای زندانیان سیاسی

2011-06-22T23:14:00.002+04:30

علمای عظام، حضرات آیات یوسف صانعی، بیات زنجانی، سید علی محمّد دستغیب، و موسوی اردبیلی
همانطور که خود بهتر از ما مستحضرید 12 نفر از شایسته ترین فرزندان این سرزمین، در اعتراض به وضعیت اسفناک زندان ها و احقاق حقوق حقه و قانونی خود و همچنین رسیدگی به پرونده شهادت هاله سحابی و هدی صابر، دست به اعتصاب غذا زده اند. در زمانی که جناب آقایان میرحسین موسوی و مهدی کروبی به دلیل ایستادگی بر استیفای حقوق مردم در زندان خانگی به سر می برند، انتظار از حضرات عالی، به عنوان شخصیت هایی که مورد وثوق بخش هایی از جامعه هستید، آن بود که از تمام پتانسیل و توان خود برای شکست این فضا استفاده نمایید.

در دو سال گذشته علیرغم هشدار ناصحان نسبت به ظلم های کثیر و مشهود حاکمان، دیدید و دیدیم که سخن با کنایه گفتن با این حکومت موثر نمی افتد. کار از اعوذ و لاحول گذشته است و ظلم امروز، تدبیری صریح تر می طلبد. تمثیل های تاریخی فرعون و یزید را این حکومت نمی فهمد. توقع آن است که صریح تر سخن بگویید اگر واقعا عزمی بر سخن گفتن وجود دارد! پیشگامی علما و مراجع صدر مشروطه و راه کار عملی و راهگشای آن ها دراعلام تحصن و بست نشینی و اعتراض به حاکمیت مستبد وقت در حافظه تاریخی ملت در حال فراموشی هست. نه تنها آن خاطرات رنگ افسانه به خود گرفته است، بلکه این موضوع که که بخش عمده تقصیرات چه در شکل گیری نطفه این حکومت ناخلف و چه در تداوم حیات مریضش، بر عهده علمای حوزه و نهادهای مذهبی- سیاسی کشور است، توقع بیشتری را نسبت به مسئولیت پذیری و تلاش و جهاد علما در رفع این مظالم ایجاد نموده است. خفقان و مظالمی که امروز با استظهار به دین اسلام و همراهی و تایید تعدادی از علما و مراجع بر مردم روا می رود، اگر مشروعیتش ستانده نشود، تصویری به غایت ناخوشایند در خاطرات امروز و فردای مردم ایران باقی خواهد گذاشت و اندک ارج و قربی که برای معدود علمای مستقل از جمله حضرات عالی باقی مانده است نیز در این بیدادگاه تاریخ رنگ خواهد باخت.

لذا نگارندگان این نامه از شما می خواهند که در صورت تغییر نیافتن اوضاع و ادامه اعتصاب غذای زندانیان سیاسی، با اعلام اعتصاب غذای عمومی و تحصن در اماکن متبرکه، عموم مردم را به حمایت از خواسته های به حق زندانیان سیاسی دعوت نمایید. این انتظاری بود که در همان هنگام دستگیری آقایان موسوی و کروبی نیز از شما می رفت ولی به هر حال تا امروز محقق نشده است. اگر قائل به تکلیف در اعتراض به جنایت های ضد انسانی به نام دین هستید، امروز وقت آن است که از مقام کلام و عتاب فراتر رفته و از همه پتانسیل موجود برای اقدامی عملی در این راستا استفاده نمایید و انتظاری که در جامعه از شما بوجود آمده است را پاسخ بگویید. آیندگان رفتار ما و شما و ایشان را به قضاوت خواهند نشست. آنان از شما خواهند پرسید اگر ادعای آن را دارید که اسلام دین حریت و آزادی است، پس چرا در آن بزنگه تاریخی، هیچ اقدام عملی از مراجع و علمای مستقل سرنزد! امیدواریم که ما و شما در پیشگاه تاریخ و در برابر پرونده عملکرد خویش روسپید باشیم.

جمعی از وبلاگ نویسان سبز

---------------------------------------------------------------------
در صورت تمایل به امضا نمودن این نامه و اضافه شدن به این لیست، پس از انتشار این مطلب در وبلاگ خود، آدرس لینک مربوطه را به آدرس ahmadsaidi8808@gmail.com ایمیل نمایید.

راهنماي حضور در اجتماعات ۲۶ خرداد / ليست ۱۰۶شهيد جنبش سبز به تفکيک محل خاکسپاري

2011-06-15T23:09:00.000+04:30

25 خرداد است ؛ میدانهای شهر ما را صدا می زنند؛ صدای تپش قلب جنبش به گوش می رسد ؛بله، ما زنده ایم و بیشمـــــــــار...

2011-06-15T14:51:00.000+04:30

میرحسین : راهپیمایی 25 خرداد فراموش نشود...

2011-06-15T02:21:00.001+04:30

میرحسین : اوج حضور مردم راهپیمایی در 25 خرداد بود که باید تاکید و تکرار زیادی روی آن کرد و نگذاشت به فراموشی سپرده شود... باید بیشتر از این، به این واقعه و روز پرداخت تا ماهیت مردمی و سبز این جنبش برای همگان و آیندگان روشن شود...

برای دیدن عکس در اندازه واقعی روی آن کلیک کنید

25 خرداد / ایستاده ام چو شمع ، مترسان ز آتشم ...

2011-06-14T22:54:00.000+04:30

برای دیدن عکس در اندازه واقعی روی آن کلیک کنید

25 خرداد 90 / به یاد 25 خردادی که میرحسین میان ما بود...

2011-06-14T22:31:00.001+04:30

برای دیدن عکس در اندازه ی واقعی روی آن کلیک کنید

شعارنویسی برای 22 خرداد 90 / تهران

2011-06-05T15:24:00.002+04:30

عکسی غرورآفرین از خرداد 88 / خرداد 90 ،این حماسه را تکرار می کنیم

2011-06-05T15:17:00.000+04:30

برای دیدن عکس در اندازه ی واقعی روی آن کلیک کنید

تقدیم به قاتلان هاله / شعر

2011-06-02T14:07:00.002+04:30

خداوندا
مگر از خلقت آدم شدی مایوس
که این نا آدمان را آفریدی
و یا ما را
امین بار امانت ندیدی
که امروز یک مخلوق نو آفریدی
من امروز یک مخلوق نو دیدم...
نمی دانم چه خلقی بود
ولی آن دم که له می کرد زیر لگد قلب داغداری را
ولی آن دم که می زد مشت آن سان
بر پیکر بی جان یک انسان
در آن چشمان شیطانی
ندیدم من نشانی از گل آدم
نه ردی از دل آدم
که نامش بود گنجینه اسرار
در آن سیمای ننگینش
ندیدم چهره انسان
نه حتی ردی از حیوان
امروز خلقتی نو اتفاق افتاد.
خداوندا تو می دانی ،
بر این مخلوق خونخوار ستم پیشه
نخواهم کرد من سجده
که بر تو سجده کردم من.
شنیدم من عذاب دوزخ از شرم و پشیمانیست
از نوع پریشانیست
اگر این راست باشد
این سوالم را تو پاسخ گو
خداوندا
برای این ستم پیشه
که امروز در هیاهوی قتل آدمیت
تولد یافت
آیا خلق کردی دوزخی تازه
از آتش پر گدازه
که سوزد جان دیوان را
که از شرم و پشیمانی
از رحم ؛ از هر خوی انسانی
ندارند این ستم کاران نشانی

یار سبز

طرح / از نفست جوانه ها رویید...

2011-05-29T10:15:00.000+04:30

برای دیدن عکس در اندازه ی واقعی روی آن کلیک کنید

لوگوی سبز خرداد

2011-05-28T13:23:00.000+04:30

گروهی از وبلاگ نویسان سبز اقدام به طراحی لوگو و روزشمار 22 خرداد نموده اند. اقدام این عزیزان را ارج می نهیم و از دوستان وبلاگ نویس تقاضا داریم که ضمن استفاده از این لوگوها ، در گسترش آن همراه باشند

هر ایرانی یک رسانه

از اینجا می توانید وارد این پایگاه شوید

بیانیه ی 25 خرداد 89 / میرحسین : چشم پوشی از فجایع کهریزک و آدم کشی ها خیانت به خون شهدا و بی گناهان است

2011-05-18T15:00:00.000+04:30

میرحسین بیانیه ی 18 : به یقین فجایع کهریزک و آدم کشی های روزهای ۲۵ و ۳۰ خرداد و عاشورای حسینی از خاطره جمعی ملت پاک نخواهد شد و نباید هم پاک شود که خیانت به خون شهدا و بی گناهان است. ما چگونه می توانیم تیرهای مستقیم به مردم و زیر کردن آنها توسط ماشین پلیس را از یاد ببریم.

عکس / میرحسین در حصر . . .

2011-05-17T15:23:00.003+04:30

صورت فلکی جنبش سبز در آسمان !!!

2011-05-16T11:12:00.000+04:30

این شکلی که می بینید مربوط به صورت فلکی ثور ( گاو نر ) که در فصل پاییز و از نیمکره ی شمالی آن قابل رؤیته . و در نزدیکی اون ، صورت فلکی . . . اصلا بی خیال. هدف من از این مطلب دادن اطلاعات نجومی نیست.
اگه خودتون یه ذره دقت کرده باشین شاید متوجه شده باشین که این قسمت از صورت فلکی که به وضوح دیده میشه شبیه به یه V هستش . و اون چیزی که من می خواستم بگم اینه که وقتی آدم در یک شب تاریک و سیاه و مخوف ، شاید با نا امیدی ، به آسمون تیره ی بی انتها نگاه می کنه، و ناگهان در دل سیاهی ، آسمون یه V به این زیبایی بهش نشون میده، یعنی اینکه مطمئن باشید ما پیروزیم. . .
دلم نمی خواد این صورت فلکی رو ثور صدا کنم. دلم می خواد بهش بگم صورت فلکی جنبش سبز.

مشارکت در مراحل تصمیم سازی و تصمیم گیری برای جنبش سبز

2011-05-15T16:13:00.006+04:30

چکیده :صفحه فیس  بوک ۲۵ بهمن به همراه وبسایت های سبز در اقدامی هماهنگ با فعالین سیاسی و  دانشجویی در جنبش سبز نظر سنجی را طراحی کرده اند، و پرسش های ساختاری را  در حرکات اعتراضی مطرح کرده اند. صفحه فیس بوک ۲۵ بهمن در گوشه ای از  توضیحی که پیرامون این نظر سنجی داده است،...

صفحه فیس بوک ۲۵ بهمن به همراه وبسایت های سبز در اقدامی هماهنگ با فعالین سیاسی و دانشجویی در جنبش سبز نظر سنجی را طراحی کرده اند، و پرسش های ساختاری را در حرکات اعتراضی مطرح کرده اند.
صفحه فیس بوک ۲۵ بهمن در گوشه ای از توضیحی که پیرامون این نظر سنجی داده است، آورده «جنبش سبز به اعتبار نامش و به اعتبار من و تو نمی‌تواند جز به زیستن بیاندیشد. در این فکر بودیم و با کمک بسیاری از دوستان به دنبال طرحی نو می‌گشتیم تا بلکه شیوه ای تازه برای گفتگو دراندازیم. طرح «نظرسنجی سبز خرداد» به پیشنهاد صفحه فیس بوک ۲۵ بهمن آغاز و با یاری وب سایت‌های سبز کامل شد. برای شروع، گروهی از دانشجویان و اساتید جوان در دانشگاههای ایران وظیفه طرح سوالات و گزینه‌های نظرسنجی را عهده دار شدند. پس از ده روز، نسخه اولیه آماده و به بیش از سی نفر از فعالان سیاسی، روزنامه نگاران و محققان در اقصا نقاط ایران و جهان ارسال گردید.»
در ادامه همین متن آمده است «اکنون این یاری سبز شما است که می‌تواند طلیعه آغاز راهی باشد برای مشارکت در مراحل تصمیم سازی و تصمیم گیری برای جنبش سبز. به یاد داشته باشیم که یکی از اهداف ما از روزهای ابتدایی جنبش گشودن دریچه ای بوده به سوی آزادی رای و نظر. این طرح قدم کوچکی است برای استفاده از امکانات فضای مجازی برای ایجاد فضای گفتگویی میان لایه‌های مختلف جنبش. پس بیایید با صرف ۶ الی ۱۰ دقیقه در این نظرسنجی شرکت و با انتشار آن در شبکه‌های اجتماعی، وب سایتها، وبلاگها و نیز دعوت دوستان خود به شرکت در آن قدمی‌در این راه برداریم. پس از اتمام زمان شرکت در نظرسنجی نتایج آن منتشر و به گروههای مختلف سیاسی ارسال خواهد شد.»
در متن یاد شده نکاتی نیز پیرامون امنیت این نظر سنجی عنوان شده است، که به شرح ذیل است:
ما برای انجام این کار وب سایت «سروی گیزمو» را که یکی از مطمئن ترین ابزارهای برگزاری نظرسنجی است برگزیدیم. مراکز مطالعاتی مانند دانشگاههای‌هاروارد، برکلی، ام.آی تی، بوستون و … همچنین شرکتهایی مانند مایکروسافت، اچ پی و … در میان استفاده کنندگان از این سرویس می‌باشند.
لیست کاربران این سرویس: http://www.surveygizmo.com/survey-reviews/customers/
امنیت وب: این وب سایت دارای لیسانس HIPAA (استاندارد امنیت وب و حفاظت از اطلاعات خصوصی ایالات متحده) و Safe Harbor(استاندارد امنیت وب و حفاظت از حوزه شخصی اتحادیه اروپا) می‌باشد.
http://www.surveygizmo.com/survey-blog/online-survey-hipaa-safe-harbor-certification/
می توانید از اینجا در این نظر سنجی شرکت کنید

طرح سبز / ناصر حجازی ،سنگربان سبز تیم ملی ایران

2011-05-14T17:13:00.002+04:30

ناصر حجازی ،سنگربان سبز تیم ملی ایران

جامعه وبلاگ نویسان سبز / تعیین سخنگویی رسمی برای «شورای هماهنگی راه سبز امید»، می تواند به اعتبار این شورا بیفزاید

2011-05-12T09:18:00.000+04:30

من اگر ما نشوم خویشتنم

تو اگر ما نشوی تنهایی

با درودی چند هزارباره به مردم شریف کشورمان که پس از نزدیک به دو سال تهدید، ارعاب، زندان، شکنجه، تجاوز و کشتار، همچنان پرقدرت در صحنه سیاسی ایران ایستاده اند و جانانه ترین مبارزه مدنی در تاریخ این سرزمین کهن را پر قدرت به پیش می برند و ذره ای عقب نشینی نکرده و به اقتدارگرایان نشان داده اند که هزینه های هنگفت سرکوب، حاصلی جز زدودن مشروعیت از آنان و ریزش بیشتر در بین نیروهایشان، دستاورد دیگری در پی نداشته است.

پس از دستگیری رهبران نمادین جنبش سبز، آقایان میرحسین موسوی و مهدی کروبی، خلاء رهبری این عزیزان در جنبش آزادیخواهی ایران به وضوح احساس می‌گردد. و از این رو «شورای هماهنگی راه سبز» امید به عنوان مهمترین نهاد نزدیک به رهبران در بند جنبش سبز به عنوان نهادی تاثیر گذار و مهم در تعاملات آتی کشورمان نقشی بی بدیل را داراست.

همه می دانیم که از ابتدای فعالیت این شورا، انتقاداتی از طرف بسیاری از اندیشمندان، همراهان و دلسوزان جنبش سبز در مورد عملکرد و چگونگی انتخاب اعضای این شورا مطرح گردید، که به دلیل نبود یک مرجع پاسخگوی رسمی به منظور پاسخ به این انتقادات، رفته رفته فاصله این شورا از بدنه جنبش زیاد شده و طرح مسایل انحرافی و عدم پاسخگویی صریح و شفاف، این حس را در عموم مردم بوجود آورد که «شورای هماهنگی راه سبز امید» با رویکردی انفعالی، دارای قدرت رهبری لازم برای سامان دادن به حرکات اعتراضی با توجه به خواست اکثریت مردم، نمی باشد.

«جامعه وبلاگ نویسان سبز» ، متشکل از دهها وبلاگ نویس فعال در عرصه سیاسی کشورمان، در پی مطرح شدن پیشنهادی در فضای مجازی، پیرامون معرفی سخنگوی رسمی برای نهاد «شورای هماهنگی راه سبز امید» و ارسال درخواستهای مکرر اعضا به شورای مدیریت این جامعه بمنظور واکنش به این پیشنهاد و اعلام موضع صریح در این باب، پس از مشورت و نظرخواهی و جمع بندی نظرات کلیه اعضا، برای صدور بیانیه ای در اینباره به اتفاق نظر رسید.

از این رو، «جامعه وبلاگنویسان سبز» که از ابتدای شکل گیری خود، با هدف انتشار خواست های مشترک اعضایش در قالب بیانیه ای واحد با توجه به تکثر اعضای عضو در آن و درنتیجه گوناگونی افکار و عقاید، فعالیت های خود را آغاز کرده، بر این باور است که تعیین سخنگوی رسمی از طرف این شورا برای پاسخگویی به انتقادات و همچنین ایجاد ارتباط هرچه بیشتر مردم با این شورا، یکی از الزامات اساسی، جهت بهبود روند فعالیت «شورای هماهنگی راه سبز امید»، می باشد.

ما اعضای «جامعه وبلاگنویسان سبز» از آنجا که بر این باوریم که «شورای هماهنگی راه سبز امید» نیازمند یک سخنگوی قابل، بمنظور برقراری تعامل با تمامی گروهای سیاسی-اجتماعی است، پس از بررسی افراد با صلاحیت برای بردوش گرفتن این وظیفه کلیدی، سنگین و حساس و همچنین مقایسه ی آنها با توجه به بررسی تمام مواضع اتخاذ شده توسط افرادی که عضویتشان در «شورای هماهنگی راه سبز امید» محتمل بود، به اتفاق آرا به این نتیجه رسیدیم که جناب آقای اردشیر امیرارجمند، مشاور ارشد میرحسین موسوی و صاحب کرسی حقوق بشر و دموکراسی در یونسکو، باتوجه به آنکه مشاور آقای میرحسین موسوی بوده و هستند و همچنین نزدیکی افکاری بیشتری که نسبت به دیگران با ایشان دارند، و همینطور صداقت دیده شده از ایشان در برخورد با نقدهای سازنده و غیرسازنده و اللخصوص، اعلام مواضعی که جناب آقای اردشیر امیرارجمند در مصاحبه اخیر خود با تلویزیون رسا در مورد وجود تکثر در جنبش آزادی خواهی ایران و مشارکت تمامی گروه های سیاسی در بیان نظر در تعیین سرنوشت کشور، ابراز داشته اند؛ بهترین گزینه ی موجود در بین افراد سرشناس و شناخته شده ی این شورا برای برداشتن گامی در جهت یکپارچه نمودن نیروهای معترض به دیکتاتوری موجود در ایران، در سمت سخنگوی رسمی «شورای هماهنگی راه سبز امید»، می باشند.

ما معتقدیم که تعیین سخنگویی رسمی برای «شورای هماهنگی راه سبز امید»، می تواند به اعتبار این شورا بیفزاید و امید داریم تا جناب آقای دکتر اردشیر امیرارجمند با قبول این مسولیت سنگین و همچنین همکاری صمیمانه ی دیگر گروه های سیاسی-اجتماعی در این زمینه با ایشان، بتوانند به ایجاد اتحاد فراگیر نیروهای سیاسی- اجتماعی داخل و خارج کشور کمک نمایند.

از همین رو بدینوسیله صمیمانه درخواست خود را به «شورای هماهنگی راه سبز امید» برای برگزیدن ایشان به سمت “سخنگوی رسمی” این شورا اعلام می داریم و از دیگر عزیزان صاحب نظر، اساتید، دانشجویان، احزاب، گروه ها، تشکلات، شخصیتها و همچنین دیگر اقشار مردم آزادی خواه ایران می خواهیم که با همصدایی با ما ، به طرق گوناگون حمایت خود را از این حرکت با حمایت از این بیانیه و یا صدور بیانیه های مجزا، اعلام دارند. باشد که اتحاد ما مشابه اتحاد بی نظیر دانشجویان میهنمان در بهار اعتراضات دانشجویی ، خار دیگری در چشم انحصار طلبان و دیکتاتورهایی باشد که اکنون کشور ما را به تاراج برده اند.

در پایان لازم می دانیم عنوان نماییم که به صورت همزمان با انتشار این بیانیه از سوی «جامعه ی وبلاگنویسان سبز» و پایگاههای اطلاع رسانی اعضا ، نسخه هایی نیز ، به سایت های سبز و دیگر خبرگزاری ها و تلویزیون های ماهواره ای، ارسال شده است؛ و امید داریم که آنها نیز در انتشار و پخش این درخواست، به ما کمک نموده و گامی در راستای یکپارچه سازی نیروهای معترض به جمهوری اسلامی -که ما آن را در شرایط کنونی، نه جمهوری می دانیم و نه اسلامی- و پاک نمودن دیکتاتوری از صحنه ی سیاسی کشورمان بردارند.

به یاد داشته باشیم که درخواست از «شورای هماهنگی راه سبز امید» برای معرفی سخنگویی لایق و شناخته شده، بسیار مهم بوده و قطعا از این راه است که در آینده، می توانیم تعاملات سازنده ای را با این شورا برقرار کرده و از آنان درخواست پاسخگویی داشته باشیم.

همراه شو عزیز، کین درد مشترک ، هرگز جدا جدا ، درمان نمی شود

ما برای بازپس گیری ایران ایستاده ایم

از ۲۵اردیبهشت به استقبال ۲۲خرداد میرویم / در و دیوار شهر را با نام میرحسین آذین ببندید

2011-05-11T16:56:00.002+04:30

حصر غیرقانونی و ظالمانه میرحسین موسوی و مهدی کروبی در حال طولانی شدن است و جنبش سبز نیازمند یک جرقه برای شروعی دوباره . حالا که با همت و ابتکار دانشجویان روز ۲۵ اردیبهشت به عنوان روز اعتصاب و اعتراض در نظر گرفته شده باید از این فرصت طلایی استفاده کرد و به استقبال ماه خرداد رفت . باید بر در و دیوار شهر نام میرحسین را بنویسیم و آماده آزادی و شکست حصر او بشویم . این آغاز دوباره را باید به فال نیک گرفت و این بار فرصت را نباید از دست داد .

25 اردیبهشت ، می خواهیم بیاییم و تا خرداد هم رهبرانمان را می خواهیم

2011-05-11T16:13:00.003+04:30

یک بار دیگر می خواهیم نشان دهیم که ما آمده ایم برای رویارویی با تو . یک بار دیگر می خواهیم نشان دهیم که ما هستیم و تا نابودی تو به این راه ادامه خواهیم داد. یک بار دیگر می خواهیم به مجید توکلی بگوییم که دانشگاه و دانشجو هنوز زنده است و ما می خواهیم تا خون در بدنمان است راهت را ادامه دهیم ای افتخار دانشجویان.
و می خواهیم که 25 اردیبهشت راآغازی بر ادامه ی اعتراضاتمان در خرداد پیش رو قرار دهیم. خردادی که همیشه پر از حادثه بوده و حادثه ی امسالش می خواهیم که آزادی رهبران در بندمان باشد.
به امید آن روز

من ؛ اشتباهی زنده ام

2011-05-11T10:49:00.000+04:30

مرده ام
در زمانی که عدالت با رشادت می شود برپا
با زبانی که برای نفس هایم در حکم زنجیر است
مرده ام
مرگ مغزی شده ام
من رضایت می دهم
تک تک اعضای این جسم بی فایده را اهدا کنید
چشم هایم را بدهید
من دو چشمی را که تنها ظلم می بیند نمی خواهم
من برای دیدن مرگ جوانان چشمی نمی خواهم
این نظاره گر نشستن ننگ ننگ است
چشم هایم را به یک کودک دهید
تا که در خورشید
رنگ سبز امید
ببیند
دست ها را بدهید
دست در زنجیر به چه کار من می آید؟
این دست ها شاید
سهم مردی باشد
که بدون ترس برخروشد بر شب
مشت زند بر دیوار
بند بگشاید ز ایران
یا شاید هم یک زن بوده
که دستانش به قلم خو داشت
پای من را بدهید
شاید آن ورد فلج
که سر کوچه ی ما فال می گیرد
اگر پا داشت
چنان برمی خواست
که همه برخیزند
گوش هایم را بدهید
از صدای زجه ی این مادران
جز زجر و غم چیزی نمی بینم
گوش هایم را به کسی هدیه کنید
که برای شنیدن یک دعوت سبز
رمق سبزی دارد
و زبانم...
این زبان بر دهنم سنگین است
شرم دارم از سکوت
سر ترس زبان سرخ من را داد بر باد
این زبان در ذهنم
سخت غریبی می کند
بدهیدش به کسی
که درون سینه اش حرف ها بی تابند
به کسی که برخروشد آنچنان
که از آواز مهیبش بشکند صخره ی سخت
من ؛
اشتباهی زنده ام
تک تک عضوهایم را بدهید
به کسانی که نیازش دارند
و پس از من این مغز مرده را
جلوی کبوتران بندازید
که جان بگیرند و بپرند تا خورشید
یا شاید
تا در آن زندان بروند
بر لب پنجره اش بنشینند
گورم نکنید
من دلم می خواهد
پوسته ام هر دم
مایه ی عبرت یاران باشد

یار سبز

نامه جمعی از وبلاگ نویسان سبز خطاب به مبارزان سوری

2011-05-10T19:44:00.002+04:30

موج برخاسته از سرکشی مردمان از زیر یوغ بندگی ظالمان، با گذر از ایران و تونس و مصر و لیبی و یمن و بحرین، امروز قدرتمندتر و عظیمتر، به کاخ حاکمان سوریه رسیده است. گویی که این موج سرکش سر ایستادن ندارد و مشعل آزادیخواهی دست به دست گشته و اینک بر فراز دستان شما مردمان سوریه قرار گرفته است. مشتان گره کرده و اراده با شکوهتان و پایداری سرسختانه تان به رغم شدت سرکوبها و خونریزیهای دستگاه فاسد و سرکوبگر حاکمان سوری، تحسین ایرانیان و جهانیان را برانگیخته است.
آزادیخواهان ایران نیز که خود ذیل لوای پرچم سبز مبارزه، به فردای آزادی چشم امید بسته اند، از روز نخست کنجکاوانه و مشتاقانه مبارزه شما مردم سوریه را دنبال می کنند و پیروزی تان را به آرزو نشسته اند و خود را در خشمها و هیجانها و امیدهایتان شریک می دانند. دریغ که آن سوی میدان، حاکمانی نشسته اند که قلب های مرعوبشان مانع از درک حماسه حضور مردم می شود و از هراس فرو ریختن بنای استبدادشان حکم به خونریزی می دهند و بر موج خروشان مردم شمشیر می کشند و نمی دانند که موجهای بلندتر که از پی می آیند به مراتب ویرانگرترند.
برای هر ملت، روزی فرا می رسد که شرافت و سربلندی خویش را در بوته آزمایش می بیند و برای پاسداری از آن ناگزیر به قیام می شود. حماسه ای که شما مردم سوریه به تصویر کشیده اید حماسه ای آشنا برای ما مردم ایران است. در هر خبری که از زیر شدیدترین فشارها و سانسورها به دست ما می رسد و در هر فیلمی که از آماج رگبار مسلسلهای نظامیان سوری به تصویر کشیده می شود، داستان مبارزه خود را می بینیم. همین همداستانی است که جنبش های آزادیخواهی منطقه را در کنار هم می نشاند و جباران و حاکمان سرکوبگر را در جبهه مشترک قرار می دهد. حاکمان همدست منطقه، امروز در سرکوب مردم منافع مشترک پیدا کرده اند و در جنایت، یکدیگر را همراهی می کنند. یکی دستگاه تبلیغ و دیپلماسی اش را مامور می کند که قتل شهروندان مبارز را مشروع جلوه دهد و آزادیخواهان را به عنوان فتنه گران و آشوبگران جلوه دهد و دیگری لشکر سرکوبش را به همراهی در جنایات گسیل می دارد؛ یکی لشکر سرکوب به بحرین می فرستد و دیگری جوخه های امنیتی اش را به سوریه. اوج این نمایش های فریبکارانه آنجاست که مدعیان رهبری مسلمین جهان از تریبون نماز جمعه تهران برای مردم مصر خطبه می خوانند و برای مردم فلسطین جامه می درند و در همان حال کشتار سوریان را مشروع اعلام می دارند. این ادامه همان توهم مالیخولیایی است که اجازه می دهد بر مسند خداوندگاری تکیه زنند و بدین سان بی محابا درباره جان افراد به قضاوت بنشیند و یکی را شهید بخوانند و دیگری را فتنه گر. از همین روست که امروز سیاهی چهره شان هویدا شده و تایید جنایتهای شرکای سیاسی و همدستی شان با ظالمان منطقه، طشت رسوایی شان را بر زمین انداخته است.
تحولات اخیر منطقه حداقل حسنش این بوده که پرده از چهره نفاق آلود حکومت هایی که پشت دفاع از فلسطینیان و مخالفت با اسراییل پنهان شده اند و مسایل اعراب فلسطین را در هیاهوی تبلیغاتی وجه المصالح اهداف شوم خود کرده اند تا مشروعیتی کاذب برای خود و حکومت نامشروعشان ایجاد کنند برداشته است. مگر می توان همزمان هم مدعی دفاع از حقوق ملت فلسطین بود و هم به کشتار مردمان کشور خود دست زد؟ مگر می توان با موضوع حقوق بشر با استاندارد های دوگانه برخورد کرد و آدم کشی در فلسطین را محکوم کرد اما کشتار در کشور تحت حکومت خود و یا در کشورهای مشترک المنافع را جایز برشمرد؟ این ترفند دروغین حکومت های خودکامه کشورهای عربی از یک سو و هیاهوی تبلیغاتی حکومت مستبد ایران برای بهره برداری سیاسی از اوضاع آشفته فلسطینیان از سوی دیگر، قطعا از این پس نمی تواند موجبات فریب مردم منطقه را فراهم آورد.
سوای عملکرد غیرقابل دفاع حکومت نامشروع و کودتایی ایران، ریخته شدن خون مبارزان سوری، براستی به جان آزادیخواهان ایرانی ناگوار آمده است. ایمان داریم که به مدد پایداری مردمان ، بیرق ظلم برچیده خواهد شد و کاخ لرزان استبداد در برابر شکوه حضور مردم فروخواهد ریخت. خون آزادیخواهان سوری، فرش قرمزی خواهد شد برای قدوم مبارک آزادی . این سان که شما ملت سوریه پرچم مبارزه را با صلابت در دست گرفته اید، و اینچنین پرغرور در اهتزازش پایمردی می کنید، دیر نباشد که بیرق پیروزی را بر قله سعادت برافرازید. بدانید و آگاه باشید که در این راه آرزو و دعای خیر آزادیخواهان جنبش سبز ایران، بدرقه راهتان خواهد بود.
جمعی از وبلاگ نویسان سبزآخرین لیست وبلاگ های امضا کننده را از http://spinooza.blogspot.com/ دنبال نمایید.
· در صورت تمایل به امضا نمودن این نامه و اضافه شدن به این لیست، پس از انتشار این مطلب در وبلاگ خود، آدرس لینک مربوطه را به آدرس spinooza56@gmail.com ایمیل نمایید.

اصلاح طلبان خموش ، به دامان ملت بازگردید ، همچون محمد نوری زاد

2011-05-10T14:37:00.000+04:30

روی سخنم با اصلاح طلبان خاموش است ، کسانی که چه در داخل و چه در خارج از کشور مدت زیادی است که سکوت کرده و یا هر از چند گاهی با مواضع خود مردم را دلسرد می کنند. با کسانی که از دید حکومت ، برانداز و ضد انقلاب اند و از دید ملت ، حکومتی. و در این میان خود مانده اندکه از کجا آمده اند و آمدنشان بهر چه بود؟!! کسانی که از 2 سال پیش، و بعد از آن انتخابات کذایی و شروع حرکت زیبای ملت به نام جنبش سبز، در چنان سکوتی فرو رفتند که گویی هیچ وقت نبوده اند. یا اگر هم در ابتدا حرف هایی داشتند برای گفتن، امروز کاملا ساکت و آرام اند مانند دماوند...
امروز می بینیم که موسوی و کروبی در کنار دیگر عزیزان در بند، تنها مانده اند. آنقدر تنها مانده اند که انگار هیچ وقت یاوری نداشته اند. آقایان اصلاح طلب، پس آن همه تبلیغ و حمایت از این دو عزیز برای انتخابات 88 چه شد؟ آیا فقط در حد انتخابات شایسته ی حمایت بودند؟ فقط برای اینکه بعد از پیروزی منافعی برای شما به وجود می آوردند؟ آیا اگر پیروز انتخابات می شدند، امروز همچو پروانه به گرد آنان نمی چرخیدید و نمی رقصیدید ؟؟؟
شاید پاسخ شما این باشد که ما در چهارچوب نظام حرکت می کنیم و خواهان اعتراضات اینچنینی علیه نظام نیستیم. آقایان اصلاح طلب ، مگر شما بیش از موسوی و کروبی و تمام زندانیان در بند، فرزند این انقلاب هستید؟؟ آیا امروز فقط شما پاسدار انقلاب و نظام شده اید و موسوی و کروبی نمی دانند انقلاب و نظامشان به کجا رسیده است و در چه حالیست؟؟؟ اصلا فرض می کنیم که انقلاب 57 یک انقلاب آرمانی بود. ولی آقایان ، حداقل امروز باور کنید که انقلاب آرمانیتان تبدیل شده است به یک دیکتاتوری حیوانی. میوه ی انقلابتان امروز گندیده است. آیا به خوردن یک گلابی گندیده امید دارید؟ آقایان برای خوردن به فکر یک گلابی دیگر باشید... . بدانید که اصلاح این وضع ، آنگونه که شما می خواهید محال است و آب در هاون کوبیدن. وبدانید که شما هیچ شانسی برای بقا در این حکومت ندارید و مهره های سوخته و غیر خودی بیش نیستید برای این حکومت.
آقایان اصلاح طلب خموش، تا دیر نشده و بیشتر از این چشم امید مردم را از خود برنداشته اید ، به دامان ملت بازگردید و با حرکت مردم همراه باشید و بدانید که این مردم آنقدر بزرگ و بخشنده هستند که با آغوش باز شما را بپذیرند. مگر محمد نوری زاد نبود که از دل کیهان و حکومت به آغوش مردمش بازگشت و حالا عزیز و محبوب آنهاست...؟
آقایان اصلاح طلب، اگر علت سکوت شما ،به خطر نیفتادن منافع مادی و مالی است که همان بهتر که به سوی جنبش سبز این مردم نیایید که این جنبش هیچ منفعت مادی و مالی برای هیچ کس نخواهد داشت و هر چه دارد، عزت و شرف و آبروست برای یارانش. ولی اگر در دل خود ذره ای به این مردم عشق می ورزید و خالصانه به فکر آینده ی وطنتان هستید ، به جنبش سبز بپیوندید تا دست در دست هم دهیم به مهر ، میهن خویش را کنیم آزاد...
والسلام

کسانی که بیانیه های میرحسین را مسخره می کردید! حالا اگر می توانید ۲۰ نفر را به خیابان بیاورید

2011-05-04T14:59:00.002+04:30

آقای نیک آهنگ کوثر و بقیه دور گودنشینان عزیز ! شمایی که روزتان با انتقاد و تمسخر میرحسین شب می شد . کسانی که می گفتید میرحسین هم برای مردم یکی مثل بقیه است و فقط بهانه ایست برای سرنگونی . گروهک منحوس مجاهدین خلق که از هر فرصتی برای تخریب میرحسین استفاده می کردید و مدام اعدام های سال ۶۷ را به موسوی نسبت می دادید .

حالا چرا سکوت کرده اید و چیزی نمی گویید . مگر معتقد نبودید بیانیه های میرحسین مشتی اراجیف و کاغذ پاره بی ارزش است . پس چرا هرچه در فیس بوک و بقیه شبکه ها حنجره خودتان را پاره می کنید و تاریخ و زمان معین می کنید ، نمی توانید ۲۰ نفر را هم به خیابان بیاورید ؟ سرکرده گروهک تروریستی مجاهدین خلق که تمام سعی و همتش را به کار گرفته بود تا با پوشیدن کت و دامن سبز ، به خیال خودش جنبش سبز را مصادره کند و خودش را رهبر معترضین معرفی کند ، حالا اگر می تواند فراخوان بدهد و ۱۰ نفر را به خیابان ها بیاورد .

و اما جنبش سبز و هوادارانش ،

چه بخواهیم و چه نخواهیم باید پذیرفته باشیم که جنبش سبز و پیشروی و زندگی آن بسته به حضور و آزادی میرحسین است . پس اولویت اصلی جنبش باید شکست حصر میرحسین باشد وگرنه با ادامه وضع موجود ، فقط آب در هاون می کوبیم .

امروز دوباره به یاد آوردم حصر را...

2011-05-03T15:30:00.000+04:30

درست بهمن ماه بود که نوشتم:
«حصر؟؟!!... جدیدا واژه ی احمقانه ای شده. به خیالت خانه ی آنها در حصر است؟ خانه ی آنها دل ماست. و تو داری با کارهایت روز به روز حصرشان را در دل ما شدیدتر می کنی.
خانه ی آنها دل ماست و تا ابد در آنجا محصورند. بدون زور. بدون نیروی امنیتی. بدون دیوار آهنین.
خانه ی آنها دل ماست و تو هر چه می کنی، بمب صوتی و آزار و فشار و... با دل های ما می کنی. دلسوزانه بگویم؛ با دل شیر بازی نکن که بد می بینی.
به خیالت حصرشان کرده ای که بیانیه ندهند؟ این کارهای ننگین تو، باطل بودن تو را از بیانیه های آنها خیلی بیشتر روشن می کند. تو سرتاپای وجودت بیانیه است.
به خیالت حصرشان کرده ای که فراخوان ندهند؟ فراخوان راهپیمایی را تو می دهی وقتی که ظلم را به نهایت می رسانی. تو خودت آخر فراخوانی.
به خیالت از دیده ها بیرونشان کرده ای که از دل ها بیرونشان کنی؟ و تو دقیقا با حصر آنها از دیده به دل انتقالشان دادی.
برگرد. از آن دو خانه برگرد. آدرس را به تو اشتباه داده اند. خانه ی آنها دل ماست. راهی به دلم پیدا کن تا به تو بگویم حصر یعنی چه؟
هر چند اگر راهی برای سرک کشیدن به دل های ما داشتی، امروز اینقدر قبیح نبودی.»
امروز دوباره این مطلب را خواندم تا به خودم یادآوری کنم که درست دو ماه پیش چه حرف هایی زدم. و البته من که عضو تهی این مجموعه ی سبزم. دلم می خواهد کسانی که خیلی قشنگ تر از نوشته های من حرف زدند یادی از حرف های سبزشان بکنند. و اینکه آن واژه ای که اول اسمش حصر بود، حالا حبس و بعد ها شاید اسمی بدتر ، دیگر خیلی هم احمقانه نیست. این واژه ی مرموز کمی طول کشید. کمی بیشتر از آنچه که فکر می کردم. و واژه ی فراموشی دارد کم کم جایش را در فرهنگ لغت باز می کند. این واژه ی نفرین شده کمی زود آمد. کمی زودتر از آنچه که فکرش را می کردم.
امروز دوباره یادم آمد که روزی چه گفتم. فقط همین.

یار سبز

روزت مبارک معلم من / تقدیم به فرزاد کمانگر

2011-05-02T14:40:00.002+04:30

دیشب سرت به روی دار
سر ماه را به روی دار مهتاب شرمنده کرد

دیشب سر بی گناهت به روی دار
کتاب ضرب المثل های ما را منسوخ کرد
و ندایت تا عمق واژه های من رسوخ کرد

دیشب سرت به روی دار
دار و ندار این شب پست را به باد داد
وقتی که چون خورشید در هاله ای از خون طلوع کرد
وقتی که افشای راز نور را شروع کرد

یک لحظه درنگ؛
دیشب سرت به روی دار بود
دیشب سرت به روی دار بود...
اما چشم های بسته ات بیدار بود

و چه چشم هایی دیشب
قصه ی تلخ سرت را بر دار شنیدند
و خوابیدند

ننگشان باد از خواب

من ولی تمام شب را بیدار
اشک هایم روی سرمشق هایی که نوشتی می افتاد
من از روی هر سرمشق یک خط گریستم

با خش خش قلمم بر روی کاغذ دیشب
خواب را بر خفتگان حرام کردم
تا برایت این مشق را بنویسم
تا که غم را از دل بیدارت بر دار بردارم
و نگاه مادرت را از دار

و بگویم که ما
تا آخر ایستاده ایم.

یارسبز

نامه جمعی از وبلاگ نویسان سبز به شورای هماهنگی راه سبز امید

2011-04-22T20:10:00.003+04:30

اعضای محترم شورای هماهنگی راه سبز امید،

جنبش سبز اگر چه در لحظاتی سخت و دشوار به سر می برد اما به واقع تجربیات ارزشمندی که از خلال رویدادهای ایام پس از کودتای انتخاباتی88 بدست آمد و روابط و ساز و کارهای رسمی و غیر رسمی نهادینه شده در لایه های مختلف اجتماعی و سیاسی، جنبش را مجهز به توانمندی هایی نموده که گذر از این ایام عسرت به روشنای آزادی از همیشه هموارتر به نظر می رسد. جنبشی که در ابتدای شکل گیری با شعارهایی مبهم، پراکندگی مطالبات، چشم اندازهایی ناروشن، ساختارهایی شکل نگرفته و بعضاً درون فرساینده مواجه بود، امروز به مدد خونهایی که داده شد، عمرهایی که در زندانها سپری شد، بحث و نقدهایی که در مجامع سبز شکل گرفت و روشنگریهایی که صورت پذیرفت، از آن دوران به سلامت گذار نمود. امروز می توان مدعی شد که جنبش به شناختی هر چند کلی از حیث اهداف، چشم اندازها، موانع و آسیب ها دست یافته است. در این روند نقش راهبری خردمندانه و پایمردانه آقایان میرحسین موسوی و مهدی کروبی اهمیتی به سزا داشته است. این دو همراه بزرگوار علیرغم محدودیت ها و با علم به هزینه ها، در سخت ترین لحظات از میان دشوارهای موجود راهی میگشودند و امید را به جنبش و بدنه ی جوان آن تزریق می کردند. اگر چه موسوی و کروبی خود هیچگاه مدعی رهبری جنبش نبودند، اما همین تاکید آنها بر وجود «راه» در «به ظاهر بن بست های موجود» و همچنین ثبات قدم و نفس همراهی بی تکلف شان با مردم سبب گردید که رهروان جنبش سبز آنها را به رهبری برگزینند. از جمله نقش های محوری که این رهبران برگزیده ایفا کردند تلاش بی وقفه شان در گسترش مرزهای جنبش با رویکردی تکثرگرایانه و پرهیز از مرزبندیهای تصنعی بود. تلاشی که می تواند و باید چراغ راه آینده جنبش باشد.

حرکت جنبش سبز به سمت ساختار یافتگی از یک سو و قدرت راهبری و انسجام بخشی موسوی و کروبی از سوی دیگر، سبب گردید که حاکمیت کودتایی نگران از قدرت رو به گسترش جنبش سبز، به حبس و حصر ایشان و همسرانشان اقدام کند. پس از این بود که شکل گیری شورایی به نام شورای هماهنگی راه سبز بیم و امیدهایی را در بدنه ی جنبش ایجاد نمود. در این میان گروهی که پیش از دستگیری موسوی و کروبی به صورت سازمان یافته به تخریب و تضعیف آنها می پرداختند و به اسم آزدیخواهی کمر همت به خدمت کودتاگران بسته بودند، همانطور که پیش بینی می شد، امروز که این رهبران در حبس رژیم به سر می بردند، با تغییر سوژه به تخریب نهادهای برآمده از راه سبزامیدی که موسوی و کروبی گشودند می پردازند. علیرغم وجود چنین جریانی، نمی توان منشأ همه ی نقدهای وارد بر عملکرد جنبش را از این دسته دانست. جنبش و نهادهایی که در راهبری جنبش نقش دارند ناگزیرند که گوشی شنوا برای نقدهای داخلی داشته باشند، آنچنان که موسوی و کروبی نیز چنین کردند و همواره پذیرا و پاسخگوی نقدهای وارده بودند. چنین نقدهایی، راه را بر کج رویها، کند رویها و تندرویها خواهد بست.

امروز که قریب به دو ماه از شکل گیری شورای هماهنگی می گذرد، امضا کنندگان این نامه نه در قالب یک تشکل سیاسی یکپارچه و در راستای اهداف سیاسی و منافع گروهی بلکه از موضع منتقدین دلسوز جنبش و از روی احساس وظیفه و مسئولیت به نقد عملکرد و کارنامه ی «شورای هماهنگی راه سبز امید» می پردازند. اگر واقع بینانه به عملکرد این شورا نگاه شود، انفعال و بی تحرکی مجموعه مذکور چنان بوده که کارنامه کارکردش اصولا خالی تر از آن است که قابل نقد باشد. نقدهایی که درباره ماهیت، ساختار و شفافیت مکانیزم ها در این شورا مطرح شده و می شود، اگر چه در جای خود قابل طرح و بررسی است، اما با درک حساسیت ها و شرایط موجود، می توان از این نقدها موقتا عبور کرد و تنها از منظر عملکرد شورا در مدیریت اعتراضات و حوادث پیش روی جنبش سبز به بررسی و نقد شورا و تحرک اعضایش پرداخت. اما متاسفانه در این سوی داستان نیز چیز چندان قابل عرضی وجود ندارد و بیم آن می رود که چنانچه این سکوت و انفعال ادامه پیدا کند،نه تنها نقش این شورا در سایه تردید قرار گیرد، بلکه خلا رهبری جنبش باعث از هم پاشیدگی و فروپاشی جنبش شود.

میراثی که اکنون در برابر دیدگان ما قرار گرفته ماحصل سالها مبارزه در راه آزادی است که اینک درجنبش سبز تبلور یافته است. راهبری چنین مجموعه ای آن هم در شرایطی چنین خطیر مسئولیت سنگینی است که موسوی و کروبی به خوبی از عهده ی آن برآمدند. این همراهان سبز به خوبی با ریشه ها و علل شکل گیری جنبش سبز آشنا بودند و دقیقا از همین منظر بود که توانستند با درایت کافی راه دراز گذشته را به وضعیت کنونی جنبش سبز پیوند زنند و فارغ از تنگ نظری ها و مرزبندیها، مصلحت مردم ایران و جنبش سبز را در نظر بگیرند و سرلوحه تصمیم گیریهایشان قرار دهند. به عبارت دیگر آنچه باعث جلب اعتماد بدنه جنبش سبز به این همراهان بزرگ شد صداقت و پایمردی آنان بود. مردم به عینه می دیدند که این همراهان سبز بر خلاف بسیاری از گذشتگان، به جای آنکه به مصالح حکومتی خودکامه بیندیشند، به مصالح ملی مردمی می اندیشند که سالهاست برای رسیدن به آزادی در تکاپو هستند. شورای هماهنگی نیز تنها زمانی خواهد توانست نقشی در مدیریت راهبردی اعتراضات جنبش داشته باشد که پرامید و ثابت قدم در همان مسیر گام بردارد. آنچه برای این شورا و جایگاهش وجاهت می آورد نه انتساب به آقایان موسوی و کروبی، که نحوه عملکرد این شوراست. موسوی و کروبی خود نیز جایگاه کنونی شان را به تدریج و در خلال ایام و پس از اثبات همراهی شان به دست آوردند. شورای هماهنگی نیز از این قاعده مستثنی نیست و می بایست با شفافیت بیشتر و عملکرد موثرتر و فعالانه تر اعتماد چشم های نگران بدنه جنبش را بدست آورد.

انتظار بر این نیست که این شورا در دام تندرویها بیفتد اما راه گریز از تندرویها، انفعال نیست. واقعیتی که امروز شاهد آن هستیم این است که به واسطه سکوت و انفعال شورا، فاصله آن با بدنه جنبش سبز، که روزی مطالبت و اعتراضات خود را از زبان موسوی و کروبی می شنید، هر روز بیش از دیروز می شود. چنین سکوتی از یک طرف باعث یاس و سرخوردگی بدنه جنبش می شود و از طرف دیگر، راه را برای ایجاد چندپارگی در جنبش و فرصت طلبی گروههایی که در زمان حضور موسوی و کروبی در سایه قرار گرفته بودند باز می گشاید. حبس و حصر راهبران برای جنبشی که چندان هم متکی به رهبران خود نبوده است می تواند یک فرصت تلقی شود. تبدیل این تهدید به فرصت و ادامه ی راه نیاز به مدیریت و تحرک و هماهنگی بیشتری دارد و فلسفه ی تشکیل شورای هماهمنگی نیز همین بوده است. نجواهای گاه به گاه، پراکنده و مبهم شورای هماهنگی متناسب با نقش و جایگاه متصور شده برای این شورا نیست. ادامه ی این سکوت و تردید در حرکت و سردرگمی در یافتن نقشه ی راه، گرد ناامیدی و یخ زدگی را بر فضای جنبش پاشیده، صف آزادیخواهان سبز را پراکنده و به جای هماهنگی، ناهماهنگی به ارمغان خواهد آورد.

لذا ما امضا کنندگان این نامه خواستار آن هستیم که شورای هماهنگی ضمن خروج از انفعال موجود، نقشی فعالتر در عرصه تحولات پیش رو بر عهده بگیرد و در عین حال رویکرد تکثرگرایانه ی موسوی و کروبی را همچنان در کالبد راهبری جنبش حفظ نماید تا در سایه ی چنین مدیریتی انسجام جنبش کماکان حفظ گشته و پیوندهای درونی آن گسسته نگردد. راه سبز امید و آزادی به خوبی توسط موسوی و کروبی و سایر همراهان سبز ترسیم شده است. پایمردی در اهداف و همراهی با مردم شیوه کارآمدی است که موسوی و کروبی بدان پایبند بودند. رجای واثق داریم که ادامه چنین روندی، ما را به منزلگاه آزادی رهنمون خواهد ساخت.

آخرین لیست وبلاگ های امضا کننده را از http://akarim8808.blogspot.com دنبال نمایید.
لطفا در صورت تمایل به امضا نمودن این نامه و اضافه شدن به این لیست، پس از انتشار این مطلب در وبلاگ خود، آدرس لینک مربوطه را به آدرس ahmadsaidi8808@gmail.com ایمیل نمایید.

۱۱ اردیبهشت "تحریم خیابان از۸ تا ۱۰"با درخواست آزادی منصور اسانلو و زندانیان سیاسی

2011-04-14T15:50:00.000+04:30

1- نوعی دیگر از تظاهرات اعتراضی خیابانی:
در صورت استقبال میلیونی جامعه سبز, همانند راهپیمائی یک نوع نمایش اعتراض خیابانی محسوب میشود و نتیجه آن بصورت کاملا روشن در خیابانهای شهر که بطور معمول بین ساعت ۸ تا ۱۰ صبح پر رفت و امد هستند , مشاهده خواهد شد

۲- کاملا بدون هزینه و بدون خشونت متناسب با منش جنبش سبز :
بنابراین می توان انتظار داشت( در صورت تبلیغات مناسب) جمعیت بیشتری از جامعه سبز و کارگران را به صحنه مبارزه بکشاند

۳- تحریم مقدمه اعتصاب است:
میان "اعتصاب وسایل نقلیه عمومی از سوی کارگران شرکت واحد و رانندگان تاکسی ها " وتحریم وسایل نقلیه عمومی از سوی مردم, فاصله چندان زیاد نیست. در هر دو صورت ماشین ها خالی و رانندگان کار نخواهند کرد. و این بی هزینه ترین نوع تمرین اعتصاب از سوی رانندگان وسایل نقلیه عمومی خواهد بود , که رهبرانشان سالهاست در زندان ها بسر میبرند

۴- در خواست مشخص برای آزادی منصور اسانلو و دیگر رهبران کارگران و معلمان و کلیه زندانیان سیاسی مرتبط با نوع تحریم و اعتراض

۵- با توجه به شرایط فعلی و تجربه فراخوانهای اسفند۸۹ امکان انجام موفقیت آمیز راهپیمائی بسیار بعید می نماید – و این شکل جدید از اعتراض در صورت موفقیت و اقبال جامعه سبز تمرینی خواهد بود برای ۲۵خرداد۹۰ و انجام اعتراضات سازماندهی شده منظم

دماوندیه ای تقدیم به دماوندیان خاموش

2011-04-12T13:55:00.000+04:30

ای دیو سپید پای در بند
ای گنبد گیتی ای دماوند
تا کی به دو پا بند پسندی؟
تا کی تو خموشی اندر این بند؟
گفتند که مشت روزگاری
اکنون کجاست آن دماوند؟
تا کی تو نظاره گر نشینی
تا میهن و دین و جان بگیرند؟
تا کی به نظاره می نشینی
بر اشک پدر و مرگ فرزند؟
تا کی تو سکوت می کنی بر
آزادی دیو و بند دلبند؟
تا کی نگری از آن بلندا
بر شیر دلان مانده در بند؟
در دل پر خشمی از گدازه
در چهره چرا پری ز لبخند؟
تا کی به ورم ضماد بندی
تا درد تو ظالمان نبینند؟
تا چند شود سیاه این روز
تا باز ببندی آن کمربند؟
تا چند دماوندیه خوانیم؟
تعداد دماوندیه تا چند؟
گر مصلحت است این خموشی
پس چشم ز مصلحت فروبند
برخیز شراره ریز بر ظلم
تا از غضبت بدان بمیرند
بر مسند ظالمان شرر ریز
تا جمله ز عمق جان بسوزند
تا سبز شود دوباره ایران
تا باز جوانه ها برویند
تا درد و ورم فرو نشیند
تا باز شوی همان دماوند
ای کوه ز یار سبز بشنو
داغ دل مردم خردمند

یار سبز

نسخه ...

2011-04-09T14:49:00.002+04:30

دکترم نشست و گفت :
دوربینی جانم
تو چه ظلمی کردی به چشم هایت؟ گفتم :
ظلم نزدیک بینی است.
دورترها صحنه ی چشم نوازی پیداست.
گفت : آواز دهل شنیدن از دور خوش است.
گفتم : اندکی صبر که آواز دهل نزدیک است.
سر تکان داد و به افسوسی گفت :
نمره ی چشم هایت خیلی بالاست !
گفتم:
نمره ی چشم حقیقت بین
همیشه بیست می شود.
گفت : عینکت کجاست؟
گفتم : عینک مال تو
تا نقاب بصیرت را بر حقیقت بکشد.
من برایم از قبل خدا
دو چشم تجویز کرده
و به آن
همه چیز را همان طور که هست می بینم.
گفت : همان طور که هست نه ،
تیره و تار.
گفتم آن طور که هست یعنی تیره و تار.
گفت بسیار اشک می ریزی
اشک برای چشم ها مضر است
گفتم این هوای پاک
پر گازهای اشک آور است
نسخه ام را پیچید.
گفت: از من گفتن.
نسخه را پاره کردم ، گفتم :
نسخه ی دیدن من را خود من می دانم
روزی یک بار نگاه به دور
روزی یک بار نگاه پرغرور به چپ
روزی یک بار نگاه پر ز خشم به راست
روزی یک بار نگاه پر ز اشک به بالا
روزی یک بار به پایین
در جستجوی رد پا
روزی یک قاشق خون دل...
تو اگر نسخه نویسی ای دوست
نسخه ی کوری دل های سیه را بنویس

یار سبز

اصلاحیه

2011-04-09T14:25:00.000+04:30

سلام به همه ی دوستان
چند روز پیش من شعری رو با نام قلم چرخید و فرمان را گرفتند توی وبلاگم منتشر کردم و این شعر رو به عنوان اثری از سیمین بهبهانی معرفی کردم. اما امروز متوجه شدم که این شعر اثر هادی خرسندی ،شاعر ،نویسنده و روزنامه نگار خوب کشورمون هست و توی دنیای مجازی به اشتباه به عنوان شعر خانم بهبهانی معروف شده . بعد از فهمیدن این قضیه بر خودم واجب دونستم که اول از هادی خرسندی عزیز غذرخواهی همراه با شرمندگی فراوان به جا بیارم که بدون اطلاعات کامل شعرش رو به نام کسی دیگر منتشر کردم. در درجه دوم از تمام دوستانی که این شعر رو توی وبلاگ من خوندن و همچنین از دوستان عزیز سبزلینکی بابت این تیتر اشتباه معذرت میخوام. امیدوارم که با این غذر خواهی اشتباه من جبران شده باشه.
ضمنا لینک زیر لینک اصلاح شده ی این شعر ، توی وبلاگ منه:
http://khizesh2009.blogspot.com/2011/04/blog-post.html

نمیدانم پس از مرگت چه خواهی شد / تقدیم به ...

2011-04-07T15:54:00.000+04:30

نمی دانم
نمیدانم پس از مرگت چه خواهی شد
ولی من بی شک آگاهم
همین که چشم بر هم بگذاری
در آن سوی پل مرگ
ندا و علی سهراب را
با روحی آرام قلبی نا آرام خواهی دید
که این است توشه ی اعمال ننگینت
نمی خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامت چه خواهد ساخت
ولی بسیار مشتاقم که از خاک سیاهت پیکری سازند
و در میدان شهر اندازند
که خاکت عبرتی باشد
برای اهل این دنیا

یارسبز

قلم چرخید و فرمان را گرفتند / اثری از هادی خرسندی

2011-04-05T10:56:00.001+04:30

قلم چرخید و فرمان را گرفتند

ورق برگشت و ایران را گرفتند

به تیتر «شاه رفت ِ» اطلاعات

توجه کرده کیهان را گرفتند

چپ و مذهب گره خوردند و شیخان

شبانه جای شاهان را گرفتند

همه ازحجره‌ها بیرون خزیدند

به سرعت سقف و ایوان را گرفتند

گرفتند و گرفتن کارشان شد

هرآنچه خواستند آن را گرفتند

به هر انگیزه و با هر بهانه

مسلمان نامسلمان را گرفتند

به جرم بدحجابی، بد لباسی

زنان را نیز، مردان را گرفتند

سراغ سفره ها، نفتی نیامد

ولیکن در عوض نان راگرفتند

یکی نان خواست بردندش به زندان

از آن بیچاره دندان را گرفتند

یکی آفتابه دزدی گشت افشاء

به دست آفتابه داشت آن را گرفتند

یکی خان بود از حیث چپاول

دوتا مستخدم خان را گرفتند

فلان ملا مخالف داشت بسیار

مخالف‌های ایشان را گرفتند

بده مژده به دزدان خزانه

که شاکی‌های آنان را گرفتند

چو شد در آستان قدس دزدی

گداهای خراسان را گرفتند

به جرم اختلاس شرکت نفت

برادرهای دربان را گرفتند

نمیخواهند چون خر را بگیرند

محبت کرده پالان را گرفتند

غذا را آشپز چون شور میکرد

سر سفره نمکدان را گرفتند

چو آمد سقف مهمانخانه پائین

به حکم شرع مهمان را گرفتند

به قم از روی توضیح‌المسائل

همه اغلاط قرآن را گرفتند

به جرم ارتداد از دین اسلام

دوباره شیخ صنعان را گرفتند

به این گله دوتا گرگ خودی زد

خدائی شد که چوپان را گرفتند

به ما درد و مرض دادند بسیار

دلیلش اینکه درمان راگرفتند

مقام رهبری هم شعر میگفت

ز دستش بند تنبان را گرفتند

همه این‌ها جهنم، این خلایق

ز مردم دین و ایمان را گرفتند

عکسی از دوران کودکی احمدی نژاد، در حال پی ریزی مسکن مهر

2011-03-23T15:54:00.000+04:30

برای دیدن تصویر در اندازه واقعی ، روی عکس کلیک کنید.

پنج شنبه آخر / تو هنوز زنده ای...

2011-03-17T09:11:00.002+03:30

او همیشه منتظر است. اگر یک لحظه می میردم، شاید او را ایستاده به گورش می دیدم. او همچنان به گورش ایستاده است و چشم هایش را هنوز نبسته. او همیشه منتظر است . منتظر تا راه نیمه رفته اش تمام شود. دردش از نقشه های نیمه تمامی است که برای آزادی در سر داشت. دردش از این است که اگر بود، امروز او هم با ما بود. اگر قبل از اینکه او را در گور بخوابانند سینه اش را می دریدند هزار فریاد نگفته، هزار شعر نگفته، هزار درد نهفته پیدا می کردند. او برای آزادی هزاران آرزو داشت. هزار تا نقشه در سر داشت. اما آن گلوله، بی مقدمه وسط تمام آرزوهایش پرید و تمام شعرهایش را نگفته گذاشت. اما او ... همیشه منتظر است. او هنوز به گورش ایستاده.
امروز، دستت را به من بده تا دست او شویم، پا به پایم بیا تا پای او شویم. با من هم صدا شو تا گلوی او شویم. ای یار سبز من، یک دل باش تا قلب او باشیم و او را دوباره تکرار کنیم. و آرزوهای نیمه تمامش را تحقق بخشیم. امروز به به سویش می رویم تا کنار گورش، کنار او همه بایستیم و او بار دیگر خود را در جمع یارانش ببیند و افسوس آن را نخورد که اگر زنده بود او هم در جمع ما بود. به سویش می رویم تا فکر نکند که برای احقاق آرزوهایش دستش از دنیا کوتاه شده. دست و سر و پا و دل خود را به او می دهیم تا او فریاد نیمه تمامش را آزادنه بزند و آسوده بخوابد. به سویش می رویم تا مطمئن باشد که ما پیروزیم.
به او خواهیم گفت که روز آزادی شکوهمندانه به سوی او باز خواهیم گشت و رایش را باز پس گرفته و ضمیه ی گورش خواهیم کرد تا به سوی خدا ببرد و بگوید این است کارنامه ی اعمال من.
ای شهید تو زنده ای، هر بار که خون تو در رگ های یکی از ما به جوش می آید بدان که تو ایستاده ای و سهم تو در آزادی ما بیش از پیش می شود.
یارسبز

آخرین خرید

2011-03-14T16:21:00.002+03:30

یادم می آید بزرگی گفت: چهارشنبه سوری روز پیروزی نور برتاریکیست. و یادم افتاد که نباید بگذاریم حرف او نیمه تمام بماند.
چهارشنبه سوری آخرین فرصت خرید عید است.گرچه نرخ ها بالاست اما ما برای آخرین بار به خرید عید میرویم. و هیولاها خوب می دانند که وقتی خرید عید تمام شود عید می آید. عید می آید.
چهارشنبه سوری در صور می دمیم تا رستاخیز به پا شود و تمام مرده دلان از خواب هزاران ساله شان در گورهای تنگ نظری برخیزند. و ما برای این رستاخیز به گفته ی آن آشنای دو هزار ساله شمشیر به دست نمی گیریم.
ما برای این رستاخیز نه باتوم به دست می گیریم، نه تفنگ، نه اشک آور. تنها چراغ می افروزیم. چراغ می افروزیم تا برادر بسیجی ما در روشنایی آن ببیند که فکر های او از گازهای دستش اشک آورتر است.
چهارشنبه سوری روزیست که از روی آتش خواهیم پرید، نه پرواز خواهیم کرد و به آتش خواهیم گفت: سرخی تو از خون من.
خون می دهم تا سرخ بمانی. جان می دهم تا جانانه شعله ور شوی. می سوزم تا شب را بی مهابا بسوزانی. و شاید فردا باد صبح با خاکسترهای مانده ام پیام مرا به سوی آن میر مهربان و آن پیر تیرهای آسمان ببرد تا بدانند که ما تا آخر ایستاده ایم.
می سوزم تا تاریکی را بسوزانی چرا که در شهادت یک شمع راز منوریست که آن را آن آخرین و آن کشیده ترین شعله خوب می داند.
و ما نام آن دو یاور محصور را همه جا فریاد می زنیم تا فردا که بهار برگشت و نشانشان را از ما پرسید شرمنده نباشیم. تا به گل و شکوفه هایی که وقت رفتن آنها را به ما سپردند اطمینان بدهیم که در بهار وقتی دوباره بروینند آن دو را خواهند دید.
چهارشنبه سوری سرخ و زرد را با مداد سبز پررنگ می کنیم تا در آخرین سه شنبه برای آخرین بار گفته باشیم: مطمئن باشید ما پیروزیم.
یار سبز

میرحسین : چهارشنبه سوری یادمان جشنواره نور علیه تاریکی است

2011-03-13T11:37:00.002+03:30

در آستانه چهارشنبه سوری امسال هستیم و بازم مثل گذشته حاکمان بر خرافی بودن این مراسم تأکید دارن. بازم مثل گذشته سعی در نفی این روز و خرابکار جلوه دادن برگزار کنندگان این مراسم دارن. من از وقتی که بچه بودم تا حالا یادم هست که همیشه توی سر این آیین و کلاً ‌هر چیزی که مربوط به آیین ایرانی میشه زدن. همیشه خواستن که فقط آیین اسلامی برپا بشه و نه آیین ایرانی.
امسال،‌در آستانه این مراسم و در اوج تخریب این روز و تهدید مردم برای شرکت نکردن توی مراسم این روز یاد این حرف قشنگ میرحسین افتادم که از چهارشنبه سوری به پیروزی نور بر تاریکی یاد کرد. شاید اولین بار بود که می دیدم بالاخره یه نفر پیدا شده که از این آیین و کلاً از ایرانی بودن ما حمایت میکنه و همین عزم منو واسه ی بزرگداشت این مراسم راسخ تر میکنه. امسال که میبینم کسی که پیدا شده بود که از ایرانی بودن ما حمایت کنه، زندانی شده، احساس میکنم ایرانی بودن من هم یه جورایی داره خدشه دار میشه...اگه ایرانی هستم، توی یه روز ایرانی باید فریاد آزادی یه مرد ایرانی رو سر بدم...اگه ایرانی هستم نباید اجازه بدم که شرف و آبروی ما زندانی باشه...اگه ایرانی باشم، امسال نور رو بر پیکر تاریکی می تابونم، حتی اگه دیواری آهنی جلوش کشیده باشن...اگه ایرانی باشم، ترس دیکتاتور رو که از همین ایرانی بودن منه، به مرگش تبدیل میکنم...امیدوارم بتونم به این حرفایی که همیشه میگم و ادعاهایی که همیشه بیانشون کرده و میکنم جامه ی عمل بپوشونم و در یک کلام مرد عمل باشم...
میرحسین عزیز، من بدقول تر از اونی هستم که بخوام بازم قول آزاد کردن تورو بهت بدم. تا همین الان هم از شرمندگی نمیتونم توی چشمات نگاه کنم. ولی حداقل اینو میتونم بهت بگم که امیدوارم یه روزی برسه که برگردی پیش یاران و همراهانت . توی این مدت که نیستس، به من ثابت شد که وجود تو و بیانیه های تو بود که ما رو تا اینجا آورده...
میرحسین عزیز، تا حالا همون جوری که خودت خواسته بودی رهبر خطابت نمیکردم، ولی حالا میخوام بگم برگرد و ما رو رهبری کن مَرد...

نماهنگ/ من، میرحسین موسوی

2011-03-06T21:59:00.002+03:30

دانلود

سه شنبه های خرید ، خرید کالا به کالا

2011-03-03T14:51:00.000+03:30

آره جان عمه ات مردم در خیابان انقلاب خرید عید می کنند.
آری سه شنبه ها خرید عید می کنیم. مبادله کالا به کالاست. خون سرخ می دهیم و هفت سین سبز می خریم. جان می دهیم آزادی می خریم. باتوم می خوریم و آزادگی می خریم. البته برای گاز اشک آور هشتاد درصد تخفیف زده اند. گلوله را هم مجانی می زنند. فقط وسعمان به خرید ساندیسش نمی رسد.
تازه اگر خریدت زیاد شود، اشانتیون هم دارد. سفر بدون بلیط به هر زندانی که دلت بخواهد. کهریزک را هم که باز گشایی کردند تا جوابگوی مهمان های نوروزی امسال باشند. تا آخر تعطیلات هم مجانی آنجا می مانی. این را می گویند یک تعطیلات سبز.
چند تا از برادرانمان هم که در راه خرید عید شهید شدند.
خرید عید امسال خیلی هزینه بردار شد. برای یک چنین بهار سبزی باید هم خیلی هزینه کرد. باید دست در جیب برد و هر چه داشت در راه سبز آزادی داد. من فکر می کنم که امسال بهار مان سبزتر از بهار های دیگر است. سالی که نکوست از خرید عیدش پیداست.
پس بیایید سه شنبه های بعد با هم دست در دست هم به خرید عید برویم. چه کسی می داند؟ شاید عید امسال دست در دست هم، دور هم سفره ی هفت سینمان را در میدان آزادی پهن کردیم.
یار سبز

دو آیینه / تقدیم به آغا

2011-02-28T14:20:00.000+03:30

ای هیولای هرسناک

سایه ات را از سر آیینه ها بردار

برای شکستن آیینه

بیهوده سنگ به دست گرفته ای

هراس شبانه ی تو ،

تصویر هراسناک توست.

آیینه ها مقدسند

و در نبرد با آیینه

بی شک تو شکست خواهی خورد

آیینه را اگر بشکنی

هزار آیینه ی دیگر خواهد شد

و هزار بار تصویرت را تکرار خواهد کرد.

شکستن آیینه

در هم شکستن تصویر تو را نزدیک تر می کند.

آیینه را اگر مکدر کنی

تصویرت تا ابد مکدر خواهد شد.

چشم از این آیینه ها بردار

به خودت نگاهی کن تا در یابی

که تو از آیینه ها شکستنی تری.

یار سبز

اشتباه کردی خامنه ای...

2011-02-27T14:59:00.000+03:30

حصر؟؟!!... جدیدا واژه ی احمقانه ای شده. به خیالت خانه ی آنها در حصر است؟ خانه ی آنها دل ماست. و تو داری با کارهایت روز به روز حصرشان را در دل ما شدیدتر می کنی.

خانه ی آنها دل ماست و تا ابد در آنجا محصورند. بدون زور. بدون نیروی امنیتی. بدون دیوار آهنین.

خانه ی آنها دل ماست و تو هر چه می کنی، بمب صوتی و آزار و فشار و... با دل های ما می کنی. دلسوزانه بگویم؛ با دل شیر بازی نکن که بد می بینی.

به خیالت حصرشان کرده ای که بیانیه ندهند؟ این کارهای ننگین تو، باطل بودن تو را از بیانیه های آنها خیلی بیشتر روشن می کند. تو سرتاپای وجودت بیانیه است.

به خیالت حصرشان کرده ای که فراخوان ندهند؟ فراخوان راهپیمایی را تو می دهی وقتی که ظلم را به نهایت می رسانی. تو خودت آخر فراخوانی.

به خیالت از دیده ها بیرونشان کرده ای که از دل ها بیرون شوند؟ و تو دقیقا با حصر آنها از دیده به دل انتقالشان دادی.

برگرد. از آن دو خانه برگرد. آدرس را به تو اشتباه داده اند. خانه ی آنها دل ماست. راهی به دلم پیدا کن تا به تو بگویم حصر یعنی چه؟

هر چند اگر راهی برای سرک کشیدن به دل های ما داشتی، امروز اینقدر قبیح نبودی.

یار سبز

طرح سبز / یادتان هست ؟

2011-02-27T11:51:00.000+03:30

برای دیدن تصویر در اندازه واقعی روی آن کلیک کنید

احمقی به نام خامنه ای...

2011-02-22T16:55:00.000+03:30

چند روزه که یه چیزی راجع به تو ذهنم رو مشغول کرده که دوست دارم اونو با خودت در میون بزارم آقای خامنه ای. امیدوارم که از حرف من که تو به عنوان یه فتنه گر و فریب خورده می شناسی ناراحت نشی که البته اگه هم ناراحت بشی خوشحال میشم.

آقای خامنه ای ، شما که بعد از اون مراسم ساندیس خوری 9دی هر بار اومدی و گفتی جنبش سبز یا به قول خودت فتنه ، مرد و چشمش کور شد و از این حرفا، بعد از 25 بهمن و 1 اسفند چی داری واسه گفتن؟ می خوای بگی بازم یه فتنه جدید بود که کشتیمش؟ می خوای بگی همون فتنه دوباره زنده شد و کشتیمش؟ اصلا چی فکر کرده بودی که از اول گفتی جنبش مرده؟ به نظر من این حرف تو سه حالت داره : یا اینکه تو کاملاً آدم نادان و احمقی هستی و قوه تجزیه و تحلیل مسائل سیاسی رو نداری و پیش خودت فکر کردی جنبش رو کشتی، یا اینکه مزدورانت اخبار دروغ بهت می رسونن و روی مغزت کار کردن که بگی جنبش مرده که در این حالت باز هم آدم احمقی هستی که دور و بریات اینجور آدمایی هستن. آخرین حالت هم اینکه خودت همه چیز رو می دونی و با این حرفا میخوای عوام فریبی کنی که در این حالت هم متأسفانه باید بگم که بسیار احمقی که هنوز مردم ایران رو نشناختی . شاید فکر کردی مردم ایران همون کور و کچل های بسیجی هستن که با چشم و دهن باز و آب جاری شده از دهنشون به خاطر لذت بردن از بیاناتت پای منبرت میشینن. باز هم باید بگم احمقی اگه اینجوری فکر کنی . اگه احمق نبودی و جلوی این کور و کچلا جو نمی گرفتت و هر دفعه از مرگ جنبش نمی گفتی و به مردم توهین نمی کردی شاید، شاید، شاید الان جای خودت و نظامت اینجا نبود. من فکر میکنم به نفع نظامته که از این به بعد مثل این چند روز که هیچی نگفتی موضع سکوت پیش بگیری تا رفتنت دیر و زود داشته باشه اما در نهایت بدون که سوخت و سوز نداره، ولی از جایی که میدونم آدم احمقی هستی، در آینده باز هم از این گستاخی ها خواهی کرد و از این اراجیف خواهی بافت و ناخواسته خودکشی خواهی کرد. فقط می مونه نتیجه ای که من از حرفای خودم می گیرم و اون اینکه تو به عنوان ولی امر همون کور و کچلا آدم فوق العاده احمقی هستی...

به امید روزی که دیگه تو رو توی ایران نبینیم، چون حکومت بر مردم دانایی مثل مردم ایران، کار آدم احمقی مثل تو نیست.

والسلام.